วันนี้ที่โรงเรียน...วิชานาฏศิลป์ ห้องเราทำโครงงานเรื่องประเพณีลอยกระทง เราเป็นหัวหน้างาน และในวิชานี้ต้องจำลองเหตุการณ์ วันลอยกระทง พอคนในห้องเรียนเตรียมอุปกรณ์เช่นพวกโคม ตุง (บางคนอาจจะไม่รู้จักมีลักษณะยาวๆห้อยก่ะไม้ไว้) เราก้อบอกให้มาจัดขบวน จำลองเหตุการณ์ แต่พอพวกมันมายืนประจำที่แล้ว....เอาล่ะสิ คุยกันดังโคตรเราซึ่ง เป็นคนที่พูดเสียงเบาโคตร....(โคตรเยอะห่ะ) ก้อพูดบอกว่า ทุกคนคะ มาจัดขบวนแล้วค่อยคุยได้มั้ย ? มันก้อยังไม่ฟังอีกคับท่าน เราก้อคิด เอออ...กรูไม่จัดแล้ว รมย์เสียฉิบ! แต่แล้วมันก้อทำไม่ได้ ต้องจัดอยู่ดี - - ก้อไปจัดอีกรอบ ปรากฏ ว่า มันก้อยังไม่ทำกันอีก เริ่มอารมย์เสีย - -" และแล้วคำพูดที่หลุดออกจากปากคนที่พูดเสียงเบามาตลอด 3 เดือนที่ขึ้นชั้น ม.3"พวกมึงจะจัดไม่จัด"เอาล่ะเว่ยยยย มันเงียบกันทั้งห้อง...............คิดในใจกรูชนะพวกมันแล้ว หึหึ และแล้ว อาจารย์ก้อเข้ามา"ทำไมไม่รีบจัดห๊ะ จะหมดชั่วโมงอยู่แล้ว"เราคิดรอบสอง......อะไรอีกล่ะ? งานนี้กรูมีซวย + +" เราก้อเดินออกไปด้วยใจมาดมั่น O.o!! "อาจารย์มีอะไรหรอคะ""ทำไมไม่รีบจัด มัวยืนบื้ออยู่ได้""ก้อ...หนูบอกแล้วค่ะแต่...""ไม่ต้องเลยนะ แล้วข้อมูลอยู่ไหน แฟ้มอยู่ไหน" "นี่ค่ะ (คิดในใจ หึหึ...เป็นไงโดนกรูเล่นมั่ง) แล้วหลังจากนั้น อาจารย์ก้อ แหกปากว่าเราอีกไม่ได้เพราะ หึหึ....แล้วเจ๊แกก้อไปแหกปากใส่พวกที่ไม่จัดขบวนแทน ....และแล้วการจัดขบวนก้อเป็นไปอย่างเรียบร้อยหรืองี่เง่าในสายตาเรา .....The end งี่เง่าเนอะ!!

ปล. อยากให้ถึงงานการ์ตูนที่เชียงใหม่ไวๆจัง อยากซื้อ โด ก่ะถ่ายรูปคนคอส..ว๊อยยยยย